ΑΝΑΝΕΩΜΕΝΕΣ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ:
Ο ιδρυτής της Κατασκήνωσης
Downloads
Links
Σαν επίλογος

ΝΕΕΣ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ:
Proticamp forum
Το νέο κατασκηνωτικό forum!
Protiblog
Το νέο κατασκηνωτικό blog!

Flash intro

Γράψτε
 τις εντυπώσεις σας:

Sign guestbook

Στείλτε e-mail:

E-mail

ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ

Είσοδος στο Ιnternet:
19-9-2004

1η ανανέωση:
14-10-2004 (Links)

2η ανανέωση:
21-10-2004 (Forum)

3η ανανέωση:
30-10-2004 (Ψυχαγωγία)

4η ανανέωση:
10-2-2005 (Flash intro)

5η ανανέωση:
13-8-2005 (Κ.Περιστατικά)

Site offline:
Καλοκαίρι 2006

Site online:
Καλοκαίρι 2009

6η ανανέωση:
forum, blog, ολοκλήρωση
17-4-2010

ΦΙΛΙΚΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ

www.pigizois.gr

orthodox-treasures

Κατασκήνωση ¶γκυρας

 

ΕΠΙΣΚΕΨΕΙΣ

κατασκηνωτικοί χώροι

           O κύριος χώρος ζωής και δράσης των κατασκηνωτών ήταν φυσικά ο χώρος της κατασκήνωσης. Στην κατασκηνωτική ζωή ωστόσο είχαν τη θέση τους και πολλά άλλα μέρη, εκτός του χώρου αυτού. Στην ενότητα αυτή λοιπόν θα δούμε όλα τα μέρη που σημάδεψαν την κατασκηνωτική μας ζωή, είτε αυτά βρίσκονταν μέσα είτε έξω από την κατασκήνωση. Τον πρώτο λόγο φυσικά έχουν εδώ οι φωτογραφίες. Οι περισσότερες βέβαια εικονίζουν και πρόσωπα στα μέρη που μας ενδιαφέρουν, καθώς βρήκα πολύ λίγες με μόνα τα μέρη. Σε λίγες μόνο αφαιρέθηκαν τα πρόσωπα, με τη βοήθεια του Η/Υ. Αλλά για να γινόταν αυτό σε όλες τις φωτογραφίες, ήταν εξαιρετικά επίπονο και χρονοβόρο -και δεν υπήρχε λόγος άλλωστε-. Αν θέλετε λοιπόν να θυμηθείτε ένα-ένα όλα τα μέρη, απλά προχωρήστε παρακάτω τη σελίδα. Αν θέλετε να δείτε κάποιο συγκεκριμένο μέρος, δεν έχετε παρά να το επιλέξετε από τις παραπάνω φωτογραφίες!

                                           Α. Ε Σ Ω Τ Ε Ρ Ι Κ Α  Μ Ε Ρ Η
           Όσον αφορά στα εσωτερικά μέρη της κατασκήνωσης, θα θυμάστε ότι η κατασκήνωση αυτή είχε πάμπολλα μέρη για καθισιό, μέρη δηλαδή όπου μπορούσε κανείς να κάτσει και να συζητήσει με κάποιον, ή ακόμα και να χαζέψει. Ακόμα και να μην είχε δηλαδή κανείς κάτι συγκεκριμένο να κάνει, την άραζε κάπου, χάζευε τους υπολοίπους που πηγαινοέρχονταν ή έπαιζαν και, σε συνδυασμό και με τη βουνίσια φύση και το ανοιχτό και φωτεινό περιβάλλον της κατασκήνωσης, δεν υπήρχε περίπτωση να βαρεθεί!

1. ΠΥΛΗ
         Η κυρία είσοδος της κατασκήνωσης, με τη γνωστή μας επιγραφή «ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΑΙ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΕΙΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΦΛΩΡΙΝΗΣ» στο πάνω μέρος της. Υπήρχε βέβαια και η πίσω πύλη της κατασκήνωσης, που οδηγούσε προς το γήπεδο της Πρώτης ή την Κλαδοράχη. Αρκετά γραφικές (-ειδικά μετά το πολύωρο ταξίδι από την Αθήνα-) ήταν και οι πινακίδες που έδειχναν το δρόμο, στις τελευταίες στροφές του δρόμου μέχρι την κυρία είσοδο της κατασκήνωσής μας. Στην πύλη υπήρχε και η ανάλογη υπηρεσία υποδοχής, τα παιδιά δηλαδή από την ομάδα ευταξίας (συνήθως δύο) που κάθονταν εκεί και την άνοιγαν και ειδοποιούσαν τηλεφωνικά το αρχηγείο για την άφιξη επισκεπτών. Στην πράξη βέβαια λίγες φορές υπήρχαν δύο άτομα στην πύλη: υπήρχαν πάντοτε είτε περισσότερα είτε λιγότερα! Όταν π.χ. είχαμε επισκεπτήριο, το κάθε παιδί γυρνούσε στη σκηνή του με ολόκληρες σακούλες από προμήθειες! Το ίδιο βέβαια συνέβαινε και όταν κάποιος, κυρίως του επιτελείου, πήγαινε στη Φλώρινα για «υπηρεσιακές ανάγκες» και επέστρεφε με όλες τις... παραγγελίες: έπεφτε π.χ. τηλέφωνο από την πύλη σε όποιον ήταν υπηρεσία στο αρχηγείο (μιλημένος κι αυτός), αυτός ειδοποιούσε και οι ενδιαφερόμενοι προσέρχονταν και ξαφνικά η πύλη γέμιζε... Εξ ου και οι παραδοσιακές φωνές των υπευθύνων, για να βρίσκονται στην Πύλη μόνο τα 2 άτομα της ομάδας ευταξίας. Σε συνδυασμό πάντως με τις κούνιες και τη διπλανή παιδική χαρά (βλ. παρακάτω), η πύλη ήταν όντως ιδεώδης τόπος για κουβέντα, για ησυχία, για σκάκι και γενικώς για κουτσομπολιό, καθισιό και χαλάρωση καθ' όλο το 24ωρο. Και όταν λέμε καθ' όλο το 24ωρο, το εννοούμε: μέρα και νύχτα! Γιατί
, νομίζω, λίγοι είναι αυτοί που δεν είχαν βγει από τη σκηνή το βράδυ και δεν είχαν ξαπλώσει με κουβέρτες στην πύλη για να κουβεντιάσουν, χαζεύοντας τον κρυστάλλινο φλωρινιώτικο ουρανό, για τον οποίο κάναμε λόγο και στο εισαγωγικό μας σημείωμα, στην Αρχική Σελίδα. Και όσοι δεν το έκαναν, κακώς, πολύ κακώς: γιατί αυτός ο ουρανός δύσκολα ξεχνιέται...

Page03_PhotosCampIn_01.jpg

Επιστροφή στην αρχή της σελίδας

2. ΠΑΙΔΙΚΗ ΧΑΡΑ
         Μπαίνοντας στην κατασκήνωση αριστερά, υπήρχε μια μικρή παιδική χαρά, με κούνιες και κρίκους. Η κούνιες όμως ήταν όχι οι κλασσικές, όπως στα άλλα μέρη τις κατασκή-νωσης (βλ. παρακάτω), αλλά αυτές που είναι σαν δύο αντικρυστούς καναπέδες και πάνε πέρα-δώθε πολύ εύκολα, με μια απλή κίνηση των ποδιών. Όλοι οι κατασκηνωτές αγαπούσαν αυτές τις κούνιες, τις οποίες πολύ λίγες φορές έβρισκες άδειες: πάντα ήταν εκεί κατασκηνωτές που κάθονταν αντικρυστά, κουνιόντουσταν πέρα από το κανονικό και συζητούσαν κι έκαναν χαβαλέ. Σε κάποια φάση όμως έσπασε μία από την υπερβολική χρήση (αναμενόμενο ήταν, εδώ που τα λέμε). Επίσης, στο χώρο πάνω από τις κερκίδες του γηπέδου υπήρχε ένα μονόζυγο, αλλά μια χρονιά έγινε κάποιο δυστύχημα (ένας κατασκηνωτής έσπασε το χέρι ή το πόδι του) και ξυλώθηκε.

Page03_PhotosCampIn_02.jpg

Επιστροφή στην αρχή της σελίδας

3. ΓΗΠΕΔΟ
           Όταν μιλάμε για το γήπεδο της κατασκήνωσης, μιλάμε για 3 γήπεδα μπάσκετ και 3 βόλεϋ (για τη ακρίβεια, από μια χρονιά και μετά, 2 βόλεϋ και ένα… τέννις -ο νοών νοείτω!-) κατανεμημένα σε έναν τεράστιο χώρο, που περικλειόταν μπροστά από κερκίδες, πίσω και δεξιά από δάσος και αριστερά από το δρόμο που οδηγούσε στο πάνω μέρος της κατασκήνωσης. Πίσω δεξιά υπήρχε ένα κενό που αξιοποιούταν σαν μίνι ποσόσφαιρο. Εκεί, με πρωτοβουλίες του υπαρχηγού κ. Χατζηγιάγκου, χτίστηκε και το αστεροσκοπείο, χαλώντας έτσι εν μέρει το... ποδοσφαιράκι! (Σημειωτέον ότι το αστεροσκοπείο είναι καταχωρημένο και στη σελίδα της
Ελληνικής Λέσχης Αστρονομίας ως "Αστεροσκοπείο Φλώρινας") Στο γήπεδο, εκτός από μπάσκετ, βόλεϋ και... τέννις, όπως προείπαμε (μην το γελάτε καθόλου, λόγω της πτώσης του φιλέ μοίραζαν κανονικά ρακέτες του τένις από την αποθήκη παιχνιδιών!), γίνονταν και ομαδικές εκδηλώσεις: ονοματοδοσία σκηνών, καθημερινή γυμναστική, γιορτές λήξης (κάποιες φορές) και -η κορυφαία ομαδική εκδήλωση- ομαδικά παιχνίδια. Να σημειώσουμε ότι στην πάνω δεξιά γωνία, λίγο έξω από τις κερκίδες του γηπέδου, στηριζόταν σε δύο στύλους το κεντρικό πανώ με την ονομασία της κατασκήνωσης. Ήταν έξυπνο σημείο, γιατί ήταν σαν να αγκάλιαζε το γήπεδο και την έβλεπε κανείς αμέσως μπαίνοντας στην κατασκήνωση.

Page03_PhotosCampIn_03.jpg

Επιστροφή στην αρχή της σελίδας

4. ΤΡΑΠΕΖΑΡΙΑ-ΜΑΓΕΙΡΕΙΑ
         Δε νομίζω ότι χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσεις. Η τραπεζαρία ήταν ένας τεράστιος χώρος με μεταλλικά τραπέζια (καμιά 25αριά) και καθίσματα, ακριβώς δεξιά μόλις μπαίναμε, μετά την πύλη και τις κούνιες. Εξτρά τραπέζια στήνονταν στον πίσω εξωτερικό χώρο της τραπεζαρίας, όταν έρχονταν επισκέπτες. Είχε δύο εισόδους, μία από την δεξιά μεριά και μία κεντρική, η οποία και ήταν πιο εύκολα προσπελάσιμη, μια και βρισκόταν στην ίδια ευθεία με τις σκηνές, οι αρχηγοί όμως φώναζαν να ερχόμαστε πάντα από τη πλαϊνή είσοδο, γιατί εκεί είχε τσιμέντο, ενώ από την κεντρική είχε χώμα. Και την ώρα του φαγητού ερχόμασταν συνήθως... λεφούσι! (για τους... «παλιούς» που αργούσαν, υπήρχε και η πίσω -τρίτη- είσοδος!) Ο ομαδάρχης είχε ξύλινη καρέκλα, ενώ τα παιδιά κάθονταν σε μεταλλικούς πάγκους (σίγουρα όχι ό,τι πιο βολικό, αλλά είχε κι αυτό τη φάση του!). Σε ένα βάθρο ήταν το τραπέζι του αρχηγού. Πιο μέσα ήταν τα μαγειρεία. Εκεί έμπαιναν, εκτός των μαγειρισσών και το υπεύθυνου σίτισης, και τα παιδιά της ομάδας τραπεζαρίας, που βοηθούσαν στη διανομή του φαγητού. Κάθονταν συνήθως στην είσοδο των μαγειρείων και έδιναν τις παραγγελίες στις μαγείρισσες. Τα μαγειρεία αποτελούνταν από 3 δωμάτια: στο ένα (βάθος) βρίσκονταν τα καζάνια, στο άλλο (είσοδος) οι νεροχύτες και όλα τα άλλα υλικά (πιάτα, συρτάρια με μαχαιροπήρουνα, ταψιά φαγητού έτοιμα προς σερβίρισμα κλπ.) και στα τρίτο (αριστερά) υπήρχε ψυγείο, καταψύκτης για τα παγωτά κλπ. Εκεί πάντως δεν έμπαινε κανείς, εκτός από τις μαγείρισσες! Δίπλα στα μαγειρεία υπήρχαν σπιτάκια, που χρησιμοποιούνταν κυρίως για αποθήκες (καρπούζια κλπ.) και για φιλοξενία των μαγειρισσών. Περισσότερες φωτογραφίες εν ώρα φαγητού μπορείτε να δείτε στη σελίδα
Το ημερήσιο πρόγραμμα, στην ενότητα για το Μεσημεριανό φαγητό. Για τα πρόσωπα που βοηθούσαν στα μαγειρεία, δείτε περισσότερα στη σελίδα Το ανθρώπινο δυναμικό, ενώ αν θέλετε να μάθετε για την Ομάδα Τραπεζαρίας, πηγαίντε στη σελίδα Οργάνωση της κατασκήνωσης.

Page03_PhotosCampIn_04.jpg

Επιστροφή στην αρχή της σελίδας

5. ΑΜΦΙΘΕΑΤΡΟ
           Ήταν το μέρος όπου γίνονταν τα μαθήματα (πρωινό και απογευματινό), η πρωινή και βραδυνή προσευχή (αν και μέχρι το 1987 περίπου η προσευχή γινόταν σε υπαίθριο χώρο, έξω από την πίσω πύλη της κατασκήνωσης, πιστεύω όμως ότι ιδιαίτερα η βραδυνή προσευχή στο αμφιθέατρο, με τα καντηλάκια, δημιουργούσε πραγματικά ιλαρή ατμόσφαιρα), η ψυχαγωγία (τραγούδι, παιχνίδια και σκετς, βραδυνές προβολές κλπ.), διάφοροι διαγωνισμοί (αγιογραφικός, μουσικής) και οι τελετές έναρξης και λήξης της περιόδου (οι περισσότερες). Κι αυτό γιατί είχε και μικροφωνική εγκατάσταση: τέσσερα μεγάλα ηχεία και μία κονσόλα, που χώραγε κάμποσα μικρόφωνα. Την ηχητική επίβλεψη είχε πάντα ο κ. Λιάκος, είτε ως ομαδάρχης είτε ακόμα και ως αρχηγός. Το αμφιθέατρο ήταν επίσης ο αγαπημένος χώρος όσων ήθελαν να συγκεντρωθούν για να διαβάσουν ή να συζητήσουν κάτι, να παίξουν σκάκι κλπ. κατά τη διάρκεια της ημέρας. Εκεί γίνονταν και οι πρόβες για τη γιορτή λήξης. Το σχήμα του πάντως δικαιολογεί πλήρως την ονομασία του: τα καθίσματα (κερκίδες) ήταν όντως αμφιθεατρικά, δηλ. σε ημικύκλιο και υπερυψωμένα ανά σειρά. Ήταν πάντα καλυμμένα με κουβέρτες. Όταν έβρεχε βέβαια έμπαζε κάπως από πάνω, αν και είχε κάλυμμα, το οποίο κάθε φορά μετά τη βροχή το ξανάφτιαχναν. Ο χώρος προσφερόταν για ομαδικό ξεφάντωμα, μια και είχε μπροστά και «πίστα». Τέτοιο γινόταν κυρίως την τελευταία μέρα, στην απονομή των βραβείων και στο επακολουθούμενο γλέντι, αλλά και άλλες μέρες κατά τη διάρκεια τις κατασκηνωτική περιόδου, όπως στο τραγούδι και στις διάφορες άλλες ψυχαγωγικές εκδηλώσεις (π.χ. στο διαγωνισμό μουσικής και τραγουδιού, που κοροϊδεύαμε τους φάλτσους διαγωνιζόμενους!!). Στις βραβυνές προβολές έπεφταν εκεί μέχρι και... ροχαλητά! Στις παρακάτω φωτογραφίες μπορείτε να δείτε κυρίως το αμφιθέατρο σαν χώρο. Για να καταλάβετε όμως τι εστί
πραγματικά αμφιθέατρο και τι γινόταν εκεί εν ώρα κεφιού, σας συστήνουμε να επισκεφθείτε οπωσδήποτε και την ενότητα Ψυχαγωγία!

Page03_PhotosCampIn_05.jpg

Επιστροφή στην αρχή της σελίδας

6. ΜΙΚΡΟ ΑΜΦΙΘΕΑΤΡΟ
             Σε ευθεία γραμμή από την είσοδο της μικρής εκκλησίας, δίπλα στις πάνω κούνιες, υπήρχε το μικρό αμφιθέατρο, μ' ένα συμπαθητικό εικονοστάσι στο κέντρο του. Πρόκειται πράγματι για ένα αμφιθέατρο σε μικρογραφία, με μικρά καθίσματα (σκαλάκια περισσότερο, λόγω μεγέθους) σε ημικύκλιο. Χρησίμευε περισσότερο ως χώρος συγκέντρωσης μιας ομάδας που ήθελε να ετοιμαστεί για κάποια ομαδική δραστηριότητα (π.χ. να φύγει για ποδόσφαιρο). Πολλοί το προτιμούσαν και για φωτογραφία της ομάδας, όπως θα διαπιστώσετε.

Page03_PhotosCampIn_06.jpg

Επιστροφή στην αρχή της σελίδας

7. ΕΚΚΛΗΣΑΚΙ
         Ανεβαίνοντας το δρόμο ευθεία από την είσοδο, τράκαρε κανείς στον 'Αγιο Θαλέλλαιο, μια μικρή εκκλησούλα, η οποία, λόγω του μεγέθους της, δεν μπορούσε να χρησιμεύσει για ομαδικό εκκλησιασμό. Τα τελευταία χρόνια όμως καθιερώθηκε από τους ιερείς της κατασκήνωσης η τέλεση καθημερινής θείας λειτουργίας νωρίς το πρωί, κατά τις 6:00, όπως και εσπερινών το Σάββατο ή την παραμονή κάποιας εορτής και πήγαινε όποιος ήθελε. Επίσης η εκκλησία αυτή είχε χρησιμεύσει ενίοτε για τις πρόβες της βυζαντινής χορωδίας για την γιορτή λήξης της κατασκήνωσης, με την καθοδήγηση του υπαρχηγού κ. Χατζηγιάγκου.

Page03_PhotosCampIn_07.jpg

Επιστροφή στην αρχή της σελίδας

8. ΣΗΜΑΙΑ
         Ο ιστός της σημαίας δέσποζε στην κατασκήνωση, καθώς φαινόταν από μακρυά, πριν μπει κανείς στην κατασκήνωση. Επίσης από μακρυά ακούγονταν και οι ανακοινώσεις από το μεγάφωνο, που ήταν δίπλα στη σημαία. Στο χώρο αυτό γινόταν και η καθημερινή πρωινή αναφορά.

Page03_PhotosCampIn_08.jpg

Επιστροφή στην αρχή της σελίδας

9. ΚΟΥΝΙΕΣ
         Οι κούνιες της κατασκήνωσης ήταν πραγματικά τεράααστιες: η αλυσίδες που στηρίζονταν ήταν πανύψηλες και φυσικά αυτό δεν έμεινε ανεκμετάλλευτο από τα παιδιά, που σηκώνονταν πολύ ψηλά, βάζοντας στόχο πολλές φορές τα φύλλα ή και την κορυφή του απέναντι δέντρου. Υπήρχαν 4 κούνιες στο χώρο μπροστά πάνω από το εκκλησάκι, ακριβώς πριν ανεβούμε στις κυρίως σκηνές και άλλες 4 πάνω από τις κερκίδες του γηπέδου. Και αυτός ήταν χώρος που καθόντουσαν τα παιδιά και μιλούσαν.

Page03_PhotosCampIn_09.jpg

Επιστροφή στην αρχή της σελίδας

10. ΒΡΥΣΕΣ
           Δεν νομίζω να υπάρχει άνθρωπος που να μη θυμάται το σύστημα των βρυσών στην κατασκήνωση: οι περισσότερες αποτελούνταν από ένα μοχλό, που όσο πιο κάτω τον κατέβαζες τόσο πιο πολύ προς τα πάνω πεταγόταν το νερό. Δεν έχω ξαναδεί τέτοιο πράγμα! Περιττό φυσικά να πω το τι πλάκες γίνονταν καθημερινά με αυτό το σύστημα, αφού ήταν το πλέον εύκολο, όταν έβλεπες κάποιον κουρασμένο να πάει να πίνει νερό, μετά από έναν αγώνα ποδοσφαίρου ή μπάσκετ, να τραβήξεις τέρμα το μοχλό, καθώς ήταν πολύ μαλακός, και να τον κάνεις λούτσα! Υπήρχαν τρία μέρη με βρύσες στην κατασκήνωση: το ένα μόλις έμπαινες στην πύλη, ακριβώς αριστερά, κολλητά με το γήπεδο (3 βρύσες, πάνω από τις οποίες στηνόταν πολλές φορές πανώ με την ονομασία της κατασκήνωσης), το άλλο έξω από την μπροστινή είσοδο της τραπεζαρίας (2 βρύσες) και το τρίτο αριστερά από το εκκλησάκι, λίγο κάτω από το κιόσκι του αρχηγείου (4 βρύσες σταυρωτές). Βέβαια, για τους «παλιούς», υπήρχαν κι άλλα μέρη, όπως πίσω αριστερά στο κοινοταρχείο, μέσα στο αρχηγείο κλπ., αλλά υποτίθεται ότι κανένας κατασκηνωτής δεν τις χρησιμοποιούσε, καθώς ήταν μόνο για τα στελέχη, οπότε θεωρήστε το παραπάνω ως μη γεγραμμένο!!

Page03_PhotosCampIn_10.jpg

Επιστροφή στην αρχή της σελίδας

11. ΑΡΧΗΓΕΙΟ
           Ήταν ο χώρος απ' όπου ο αρχηγός κατηύθυνε τη λειτουργία της κατασκήνωσης. Αποτελούταν από δύο μέρη, το (κυρίως) αρχηγείο (εσωτερικό μέρος) και το κιόσκι του αρχηγείου (εξωτερικό μέρος). Στο τελευταίο γίνονταν οι διάφορες ανακοινώσεις, που ακούγονταν από το μεγάφωνο, που δέσποζε στην κορυφή του κεντρικού πύργου της κατασκήνωσης, μαζί με τη σημαία. Εκεί επίσης μαζεύονταν μία-μία οι ομάδες, κατά τις πρώτες μέρες κάθε περιόδου, για να γνωριστούν και να μιλήσουν με τον αρχηγό και εκεί καλούσε ο αρχηγός, όποτε παρίστατο ανάγκη, κάποια ομάδα ή το επιτελείο, για να τους αναθέσει κάποιο έργο (ή να ρίξει και καμιά καμπάνα...), εξ ου και οι αμέτρητες αναμνηστικές φωτογραφίες που έχουν τραβηχθεί. Μέσα, στον κυρίως χώρο του αρχηγείου, υπήρχαν δύο δωμάτια, στα οποία μπορούσε να κοιμηθεί κάποιος φιλοξενούμενος, ένα μπάνιο με ντουζιέρα και μια μικρή κουζινίτσα με ένα ψυγείο, στο οποίο έβαζαν, εκτός από μερικά είδη του αρχηγού και των στελεχών, και τα κεράσματα για τους φιλοξενουμένους, τα κλασσικά και πολύ εύγευστα ζαχαρωτά λουκούμια. Τώρα, μη με ρωτήσετε, πώς εσύ, ένας απλός κατασκηνωτής, τα ξέρεις όλ' αυτά...

Page03_PhotosCampIn_11.jpg

Επιστροφή στην αρχή της σελίδας

12. ΣΠΙΤΑΚΙΑ
           Όταν λέμε «σπιτάκια» εννοούμε τα κτίσματα πέριξ του αρχηγείου. Κι αυτό γιατί τα κτίσματα αυτά είχαν κανονικά παράθυρα και όχι κενό που σκεπαζόταν με τέντα, όπως οι σκηνές. Να πούμε ότι λίγο πριν φτάσουμε στο αρχηγείο, ακριβώς μπροστά μας όπως προχωρούμε την ανηφόρα, υπήρχαν 2-3 δέντρα και δύο μισοκομμένοι κορμοί, στα οποία συνήθως τοιχοκολλούνταν (ή, μάλλον, δεντροκολλούνταν) οι ανακοινώσεις για τα παιχνίδια κ.ά. Πίσω αριστερά τώρα από το αρχηγείο υπήρχε η πίσω πύλη της κατασκήνωσης και ακριβώς δίπλα 2 σπιτάκια, δίπλα τους το ιατρείο, παραδίπλα μια σκηνή (κανονική) και από κει και πέρα, μέχρι τις κερκίδες του γηπέδου, μία πολύ μεγάλη σκηνή (η μεγαλύτερη της κατασκήνωσης), από πίσω κανα-δυό ακόμα, πιο απομονωμένες και, τέλος, μια σειρά από σπιτάκια που χρησίμευαν γενικώς για αποθήκες (παιχνιδιών, στρωμάτων, μαξιλαριών, κρεβατιών κλπ.). Στο πρώτο απ΄ αυτά, που συναντάμε ερχόμενοι από τις κερκίδες, έμενε στάνταρ ο κυρ-Τάκης, ο μόνιμος υπεύθυνος σίτισης. Η μεγάλη σκηνή χρησίμευε είτε για αποθήκη, είτε για βιβλιοπωλείο στην έκθεση βιβλίου (που γινόταν απαραιτήτως σε κάθε κατασκηνωτική περίοδο) είτε, τα τελευταία χρόνια, για διαμονή πολυάριθμων επισκεπτών, κυρίως παιδιών από το εξωτερικό (Σέρβους και Ουκρανούς). Όλ' αυτά τα σπιτάκια αυτά ήταν ιδανικά για… ύπνο, γιατί έπεφταν πάνω τους τα δέντρα και είχαν μονίμως δροσιά! Επίσης είχαν παράθυρα και όχι τέντες, όπως οι υπόλοιπες σκηνές, και η πόρτα τους ήταν κανονική, με κλειδαριά. Γι΄ αυτό και η διαμονή εκεί (ιδίως στο δίπλα στο ιατρείο σπίτι) εθεωρείτο προνόμιο και τη σκηνή την έπιαναν συνήθως τα άτομα που αποτελούσαν το επιτελείο της κατασκήνωσης, οι μεγαλύτεροι δηλ. σε ηλικία κατασκηνωτές.

Page03_PhotosCampIn_12.jpg

Επιστροφή στην αρχή της σελίδας

13. ΚΟΙΝΟΤΑΡΧΕΙΟ
           Πρόκειται για ένα μεγάλο οίκημα πίσω από το αρχηγείο. Είχε 2 μέρη, εμπρός και πίσω. Το μπροστινό μέρο ήταν η κατοικία του αρχηγού. Το πίσω μέρος του υπαρχηγού. Δεν γνωρίζω γιατί ονομάστηκε έτσι, ίσως να είχε κάποια χρήση από την εποχή που υπήρχαν κοινοτάρχες (βλ. σχετικά στην ενότητα
Το ανθρώπινο δυναμικό).

Page03_PhotosCampIn_13.jpg

Επιστροφή στην αρχή της σελίδας

14. ΣΚΗΝΕΣ
           Ήταν ο τόπος διαμονής των κατασκηνωτών. Είναι μια επιβλητική σειρά από καμιά εικοσαριά σπιτάκια-σκηνές, για να ακριβολογούμε, αφού ήταν μεν τσιμεντένιες κατασκευές, αλλά δεξιά κι αριστερά δεν υπήρχαν παράθυρα, αλλά ένα κενό, που μπορούσε να καλυφθεί με τέντα. Καλύτερα να ρίξετε μια ματιά στις φωτογραφίες, για να καταλάβετε. Το πάνω μέρος ήταν μια τεχνητή στέγη από αλουμίνιο, γεγονός εξαιρετικά αρνητικό, γιατί μάζευε πολύ ζέστη το μεσημέρι. Μερικές ήταν και ζωγραφισμένες απ' έξω. Δεν ξέρω ποιος τις ζωγράφιζε, αλλά μάλλον από περίοδο κοριτσιών μοιάζει να έχει γίνει, καθώς στην περίοδο των αγοριών που πραγματευόμαστε δεν είχα δει κανέναν να κάνει αυτή τη δουλειά. Ένα θέμα που «έπαιζε» πολύ κατά τη διαμονή στις σκηνές, ήταν η θέση του κρεβατιού, καθώς υπήρχαν πάντα αυτοί που ήθελαν «γωνίες». Η πόρτα κάθε σκηνής είχε έναν ιδιότυπο σύρτη, που άνοιγε απ' έξω αν ανασήκωνες το πιαστράκι.

Page03_PhotosCampIn_14.jpg

Επιστροφή στην αρχή της σελίδας

15. ΤΟΥΑΛΕΤΕΣ
           Μπορεί να φανεί αστείο που γίνεται ειδική μνεία στις τουαλέτες, αλλά αποτελούσαν κι αυτές μέρος της κατασκήνωσης! Μόλις σηκωνόμασταν το πρωί εκεί πηγαίναμε όλοι και πλενόμασταν (με τη σειρά παρακαλώ) και το ίδιο γινόταν και το βράδυ, πριν κοιμηθούμε. Δεν ήταν δίπλα στις σκηνές, επομένως το βλέπαμε και σαν βόλτα. Περιμέναμε, ξέρω ΄γω, κάποιον φίλο μας, για να πάμε μαζί να πλυθούμε και να χαβαλεδιάσουμε, στο δρόμο τρακάραμε και με άλλους γνωστούς, με το που φθάναμε βρίσκαμε παιδιά από άλλες σκηνές και συζητάγαμε το τι έγινε την ημέρα που πέρασε κλπ. Περιττό να αναφέρω ότι ήταν το μισητό μέρος της ομάδας ευταξίας, αφού αυτή ήταν υπεύθυνη για τον καθαρισμό του χώρου (η ομάδα άλλαζε φυσικά κάθε μέρα). Γινόντουσαν και διάφορα ευτράπελα, τα οποία καλύτερα να διαβάσετε στα Κατασκη-νωτικά περιστατικά. Για να σας προϊδεάσω, θα σας πω απλά ότι, επειδή μερικές τουαλέτες δεν είχαν νερό, υπήρχαν δύο μεγάλα βαρέλια γεμάτα με νερό, που προορίζονταν βέβαια αποκλειστικά και μόνο για να καλύψουν αυτή την έλλειψη και επ' ουδενίιι για άλλη χρήση...

16. ΠΙΓΚ-ΠΟΓΚ
           Το πιγκ-πογκ ήταν ιδιαίτερα δημοφιλές στην κατασκήνωση. Αρχικά υπήρχαν τραπέζια έξω και ανάμεσα στα δέντρα, πάνω και κάτω από το αμφιθέατρο. Αργότερα όμως φτιάχθηκε ειδικός χώρος με 4-5 τραπέζια λίγο έξω από την πύλη της κατασκήνωσης, αριστερά κάτω από την τραπεζαρία. Ήταν σαφώς καλύτερα, γιατί ο χώρος ήταν καλυμμένος από πάνω και δεν ενοχλούσε τόσο πολύ ο αέρας.

Επιστροφή στην αρχή της σελίδας

                                         Β.  Ε Ξ Ω Τ Ε Ρ Ι Κ Α   Μ Ε Ρ Η
           Όσον αφορά στα εξωτερικά μέρη, αυτά αποτελούνται από τα μέρη πέριξ του χωριού της Πρώτης, αφ'ενός, και από τα πιο μακρυνά, τα γύρω βουνά κυρίως, αφ'ετέρου.

1. ΠΡΩΤΗ: ΧΩΡΙΟ-ΓΗΠΕΔΟ-ΛΙΒΑΔΙΑ
           Η Πρώτη είχε και ένα γήπεδο ποδοσφαίρου, με κανονικά τέρματα, χωρίς δίχτυα και γκαζόν φυσικά. Μπορεί να ήταν σκέτο χώμα, αλλά ήταν ο πιο ανοιχτός χώρος, που μπορούσε κανείς να παίξει ποδόσφαιρο σε κανονικές διαστάσεις και ανεμπόδιστα (αν εξαιρέσεις μόνο τα κοπάδια με τις αγελάδες, που πέρναγαν μια στο τόσο και μας ανάγκαζαν να κάνουμε ένα μικρό διάλειμμα).
           Στο χωριό της Πρώτης πηγαίναμε συνήθως μετά το ποδοσφαιρικό ματς στο έξω γήπεδο, για να αγοράσουμε αναψυκτικά κλπ. (φυσικά unofficially, κοινώς στη ζούλα…). Η Πρώτη ήταν ένα παλιό μικρό χωριουδάκι, με όλη τη σημασία της λέξεως χωριό: με τις αγελάδες του, τους μικρούς χωματόδρομους, τα πέτρινα χαμόσπιτα και τη χαρακτηριστική μυρωδιά από τα άχυρα και το σανό σε κάθε σπίτι. Στο κέντρο του χωριού ήταν μια μικρή πλατεία, με το επίμαχο ψιλικατζίδικο… Στην εκκλησία του χωριού πολλές φορές πήγαινε ολόκληρη η κατασκήνωση για εκκλησιασμό τις Κυριακές.
           Στα λιβάδια της Πρώτης πήγαιναν οι ομάδες που δεν ήταν τυχερές και δεν προλάβαιναν να κλείσουν το γήπεδο της Πρώτης για μπάλα. Έτσι έπαιρναν άδεια από τον αρχηγό και περπατούσαν αρκετά, ωσότου βρουν κάποιο λιβάδι χωρίς πολλά εμπόδια, για να παίξουν το παιχνίδι τους. Μετά γύριζαν κατάκοποι για το μεσημεριανό φαγητό.

Page03_PhotosCampOut_01.jpg

Επιστροφή στην αρχή της σελίδας

2. ΒΟΥΝΟ ΠΡΩΤΗΣ-ΚΛΑΔΟΡΑΧΗ-ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΚΟΣ-ΦΛΩΡΙΝΑ
           Στο βουνό πηγαίναμε συνήθως για βραδυνές πορείες (είτε με άδεια, είτε... χωρίς!). Πιο μακρυνό μέρος για πορεία ήταν ο ¶γιος Μάρκος, όπου γίνονταν πορείες συνήθως την ημέρα, με στάση για να θαυμάσουμε την ανατολή του ήλιου. Επίσης μακρυνό μέρος ήταν η Κλαδοράχη. Εκεί πηγαίναμε συνήθως της Μεταμόρφωσης ή της Παναγίας. Υπήρχε μια παλιά κατασκήνωση, που δεν λειτουργούσε, και μια εκκλησία. Ερχόταν μάλιστα και ο π. Αυγουστίνος σε πολλές λειτουργίες. Στη Φλώρινα πηγαίναμε κάποιες Κυριακές με πούλμαν για εκκλησιασμό. Όσο κι αν δεν το πιστεύετε, έχουν γίνει πορείες από την κατασκήνωση στη Φλώρινα με τα πόδια: μια χρονιά μια ομάδα ξεκίνησε πρωί-πρωί, πήγε ¶γιο Μάρκο, μετά στο 1020 (βουνό στη Φλώρινα, όπου έχει στήσει ο π. Αυγουστίνος έναν μεγάλο σταυρό), μετά Φλώρινα κι από κει στην κατασκήνωση με τα πόδια! Επέστρεψε μεσημέρι, μετά από περίπου 25 χιλιόμετρα πορεία!

Page03_PhotosCampOut_02.jpg

Επιστροφή στην αρχή της σελίδας

[Αρχική σελίδα] [Ο ιδρυτής της κατασκήνωσης] [Κατασκηνωτικοί χώροι] [Το ανθρώπινο δυναμικό] [Οργάνωση της κατασκήνωσης] [Το ημερήσιο πρόγραμμα] [Ψυχαγωγία] [Κατασκηνωτικά περιστατικά] [Downloads] [Links] [Forum συζήτησης και αναμνήσεων] [Σαν επίλογος]

BuiltWithNOFΤο υλικό του δικτυακού αυτού τόπου (κείμενα, εικόνες, ήχος, βίντεο κλπ.) δόθηκε στον δημιουργό του ελεύθερο για χρήση, επεξεργασία και διάδοση, με την πεποίθηση ότι ανήκει στην κατηγορία του public domain. Αν κάποιος έχει διαφορετική άποψη, ας επικοινωνήσει με τον Webmaster.